کتاب نوکتورن های شوپن

100,000 تومان

شوپن عاشق شب و رمز و راز ستارگانش بود. نکتورن‌های وی قطعات شبانه‌ی واقعی هستند. تعدادی از آن‌ها سیمایی آشفته و ترحم‌انگیز دارند و از برخی فقط نیمرخی دیده می‌شود؛ در صورتی که بسیاری دیگر همانند زمزمه‌ای در تاریکی هستند.
درجه‌ی دشواری این قطعات در محدوده‌ی « متوسط » تا «اوایل پیشرفته» متغیر است . از میان ساده‌ترین آن‌ها می‌توان به نکتورن‌ در سل مینور، اپوس 15، شماره 3 و نکتورن در دو مینور kkIVb شماره 8 اشاره کرد و به عقیده‌ی بسیاری دشوارترین آن‌ها نکتورن در دو مینور، اپوس 48 شماره1 است .

دسته:

توالی زمانی چاپ نکتورنها به این ترتیب است:

اپوس ۹، شامل سه نکتورن، ژانویه ۱۸۳۳؛ اپوس ۱۵، سه نکتورن، ژانویه ۱۸۳۴؛ اپوس ۲۷، دو نکتورن، مه ۱۸۳۶؛ اپوس ۳۲، دو نکتورن، دسامبر ۱۸۳۷؛ اپوس ۳۷، دو نکتورن، مه ۱۸۴۰؛ اپوس ۴۸، دو نکتورن، آگوست ۱۸۴۱؛ اپوس ۵۵، دو نکتورن، آگوست ۱۸۴۴؛ اپوس ۶۲، دو نکتورن سپتامبر ۱۸۴۶. علاوه بر موارد ذکر شده، در سال ۱۸۲۸ یک نکتورن همراه اپوس ۷۲، شماره ۲، نوشته شد که توسط «فونتانا» (از شاگردان شوین) منتشر شد و یکی دیگر هم در دو دیز مینور، در زمان جوانی نوشته شده که دیرتر کشف گردید و در سال ۱۸۹۵ منتشر شد.

جان فیلد، شاگرد و دوست «کلمنتی»، به عنوان پیشکسوت شوپن شناخته شده است؛ و «پل» انگشت گذاری های زیبا و اجرای بی عیب و نقص وی را تحسین کرده است. نکتورنهای «فیلد» امروزه بی هیچ دلیلی  مورد غفلت واقع شده اند؛ او نه تنها خالق این سبک است، بلکه موسیقی مطبوع و معقولی را نیز در نکتورنها و کنسرتوهایش تصنیف کرده است. «فیلد، با وجودی که تحمل روحیه افسرده شوین را نداشت، وی را واقعا تشویق و حمایت می کرد. این مرد ایرلندی تبار در فاصله میان نوشیدن مشروب، دودکردن پیپ و شستن لباسهایش (این عادت اقتصادی اخیر را از کلمنتی به ارث برده بود) غرولند می کرد که: «شوپن استعداد فراوان و بیمارگونه ای دارد.» در این ملامت حقیقتی هم وجود دارد. شوپن به ندرت بشاش بود و در بسیاری از نکتورنهایش نیز فوق العاده غمگین و شکوه گو است. آن دسته از ساخته های وی که تحسین برانگیزتر از بقیه هستند . در بسیاری از موارد در زمره ضعیف ترین کارهای او قرار دارند؛ البته والسهایش از این امر مستثنی هستند. با این وجود، وی با وسعت دادن فرم، احساس و حتی عظمت و شکوه؛ سبکی را که فیلد پایه گذاری کرده بود به سطحی عالی رساند. در مقابل نمونه های ساده، بی تکلف و روستایی وار فیلد، کارهای شوپن بسیار مزین و فوق العاده حزن انگیزند؛ یا به عبارت بهتر، رنگ و بویی شرقی دارند. موسیقی شوپن دارای طعم غریب گلخانه های گرم است؛ ولی فیلد که روحیه ای کمتر شاعرانه دارد، رایحه ی تازهی گلهایی را که در فضای آزاد روییده اند به یاد می آورد. شوپن در آن زمان، گاهی عاطفی است. تعدادی از این ساخته ها به مذاق نسل کنونی خوش نمی آید؛ چرا که به نظر می رسد در بیان احساسات کم جانند؛ با این وجود در بین آنها چند نکتورن عالی وجود دارد و بقیه هم به خاطر شیوه های اجرایی شاید بتوانند پاسخگوی احساسات رقیق باشند. صلابت و سرعت بیشتر، همراه با انگشت گذاری پر قدرت، قطعات را نجات خواهد داد. شوپن، عاشق شب و رمز و راز ستارگانش بود. نکتورنهای وی قطعات شبانه ی واقعی هستند؛ تعدادی از آنها، سیمایی آشفته و ترحم انگیز دارند و از برخی فقط نیمرخی دیده می شود؛ در صورتیکه بسیاری دیگر همانند زمزمهای در تاریکی هستند (حالتی مرموز). جلوه ی شاعرانهی مردان باذوق، حالتی زنانه دارد و در شوپن نیز این نت های زنانه – به ویژه در این نکتورنها به بیش از اندازه مؤکد و برجسته و حتی گاهی اوقات هیستریک هستند. اسکاتلندیها ضرب المثلی دارند که می گوید: «او گفنش را دوخت و در طول زندگیش پوشید». این مثال در نکتورنها صدق می کند. شوپن تا روز مرگ کفن خود را می دوخت و گاهی اوقات نیز (و نه همیشه، آن طور که عده ای عقیده دارند)، آن را پوشید.

در بین نکتورن های مرثیه ای شوپن، نکتورن اول در سی بمل مینور  از دوتای دیگر نیز برجسته تر می باشد .

این نکتورن به صلابت آخرین نکتورن وی است. این نکتورن در عین ایجاد تاثیرات حسی محزون و عاشقانه نیز به واقع بیانگر احساساتی افسرده می باشد، قسمت اکتاوها، بی نهایت آرامش بخش به عنوان یک ملودی، حاوی تمامی زمزمه های مرموز و لذایذ پنهانی سازنده اش می باشد. این قطعه سراسر فراز و فرود است و در قسمت گدا احساسی تند شرک میکشد.

نوکتورن می بمل ماژور، دلربا و کم محتواست؛ ولی اگر نتها با سادگی  آن طور که هست و به دور از احساسات ساختگی داده شوند، آنقدرها که به نظر می رسد پیش پا افتاده نیست. این نکتورن از جنس کارهای فیلد است؛ بنابراین باید آن را همانند ولد بنوازید؛ همان گونه که روبنشتاین نواخت. «مدولاسیون های دور و پیچیده» (همان دوبل نتهای کروماتیک) میزان دوازدهم ده وهادوه را جلب کرده است. در نظر وی، آنها تنها مدولاسیون های اصیل و واقعی هستند؛ باقی صفحه، بازی رنگارنگ رنگهاست و مفهومی ظاهری دارد نه باطنی. همین نکتورن در می بمل ماژور بود که توانست بی قراری انتقاد آمیز در لستاب» را در ایرلند فرونشاند. وی در این باره نوشته است: «جایی که فیلد لبخند می زند، شوپن پوزخند میزند؛ جایی که فیلد آه میکشده شوین ناله و شکوه می کند.

و به همین منوال رشته ای از تضادهای طنزآمیز ولی بدون ربط را نام می برد و سخنش را به گونه ای واقعا خنده دار به پایان می رساند: «ما از آقای شوپن تقاضا میکنیم که به دامان طبیعت بازگردد». شاید این نکته را نیز اضافه کرده باشد که برخلاف فیلد که غالبا معمولی است، شوپن آهنگسازی بلندمرتبه است.

قسمت اول نکتورن سی ماژور  در این اپوس  مطبوع و حتی عشوه گر است. اینترمتزوی پرحرارتی که به خوبی به هم بافته شده حلق‌های واقعأ دراماتیک می باشد که باید و شکسته (C) گرفته شود. قسمت پایانی کاملا تأثیرگذار است.

من تعصب خاصی روی نکتورن فاماژور (پروانه) ندارم. همین قدر هست که این اپوس (شماره ۱۵) به «فردیناند هیلر» تقدیم شده است. «اهلرت» می گوید: «شوپن با استفاده از تریوله های زینت دار «تم» را طوری شکل داده که مانند بال زدن آرام یک پروانه به نظر می رسد و سپس در مورد ارزش هنری زینت ها و استفادهی بجایی که به احتمالأ شوپن از آنها کرده به بحث می پردازد. تزينته با توجه به ماهیتش، فقط می تواند زیبا را زیباتر کند.» موسیقی ای مانند موسیقی شوپن، با زیبایی برجسته ای که دارد، نمی تواند از زینت چشم پوشی کند.

نویسنده

انتشارات

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “کتاب نوکتورن های شوپن”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا